Geschreven door:
Op:
februari 17, 2021
Deel:

Veertigdagentijd. Een veertigtal dagen. Een collega wees me er op dat ‘veertigtal’ in het Frans ‘quarantaine’ is. Nooit geweten. Maar ja, zo belangrijk vond ik dat woord ‘quarantaine’ tot een jaar geleden nog niet. 

In de periode voor Kerst zaten we als gezin in afzondering. Om anderen niet te besmetten. Dat heeft ook iets moois: iets niet doen in het belang van een ander. Het gaf ook even een sterk gevoel van saamhorigheid. We moesten het met elkaar zien te rooien. Maar het voedde ook de verleiding om de ‘wereld daarbuiten’ dan maar te laten voor wat ie is. Quarantaine als excuus voor ‘happy cocooning’.

De veertigdagentijd is geen tijd voor ‘geestelijk cocooning’. Wel een tijd om af te zien van het een en ander in het belang van een ander. En om te ontdekken hoe de saamhorigheid met Jezus altijd weer om saamhorigheid met de wereld vraagt.

Gerelateerd

Aswoensdag: 2 maart

Aan het grote feest van Pasen gaat een periode van veertig dagen vooraf (de zondagen worden niet meegeteld) waarin christenen […]

Bidden voor de crisis in Oekraïne

“Laten we samen in gebed gaan voor alle mensen die zo zwaar lijden in deze situatie. Heer, ontferm U over […]

Gebed bij de oorlog in Oekraïne

Lof zij U, Christus, Heer der heren en Koning der koningen. Tot U roepen wij: Beteugel het geweld. Blokkeer de […]

'Doomscrolling'

‘Doomscrolling’. Ik had er nog nooit van gehoord maar ik blijk het met enige regelmaat te doen. Dat je op […]

Jaarthema: '...met open armen...'

We zaten binnen. De winkels, theaters, kroegen en kerken waren dicht. De tijd leek soms wel stil te staan. De […]

Een volleerde blinde...

Ik loop van huis naar mijn werkkamer in Westerwijk. Onderweg luister ik naar de app “Prayer as you go.” Het […]